„Duża część plemników opuszcza pochwę wraz z wypływającym z niej nasieniem. Druga, również duża część, ginie dość szybko w. pochwie, gdyż plemniki nie znoszą kwaśnej reakcji zawartości pochwy.
Obumarłe plemniki rozpadają się i zostają rozpuszczone. Reszta ich wydalana jest na zewnątrz wraz z miejscową wydzieliną. Dawniej przyjmowano, że ciecz nasienna wchłania się przez błonę śluzową pochwy i macicy oraz wywiera silny wpływ na stan ogólny kobiety . Dzisiejsze badania obaliły to odświeżający i wzmacniający efekt stosunku płciowego przypisywany jest czynnikom psychicznym oraz fizjologicznemu oddziaływaniu wzmożonego wydzielania hormonów w samym organizmie kobiety.
Nieznaczna część nasienia przedostaje się do macicy. W drodze do jajowodu znowu większość z nich ginie w podany powyżej sposób. Najmniejsza część plemników osiąga jajowód. Tam oczekuje je ten sam los (z wyjątkiem jednego, który przeznaczony jest do przekazania życia), który spotkał
wszystkie poprzednie. Prawdopodobnie resztki obumarłych plemników przedostają się z powrotem do macicy, unoszone przez prąd rzęskowy.
Nieliczne plemniki, które przetrwały najdłużej i posuwały się najszybciej, przedostają się w końcu do wolnej jamy brzusznej. Tam (jak wykazały doświadczenia Hoehnego, polegające na wstrzykiwaniu spermy do jamy otrzewnowej) zostają zaatakowane przez fagocyty (białe ciałka krwi, ktÓTe są powołane do usuwania z organizmu ciał obcych), które w ciągu 20 godzin wchłaniają je i usuwają.“(1)