„Można zapytać czy terapia urynowa jest stosowana przez kogokolwiek w ostatnich czasach. Odpowiedź musi być twierdząca. Niezależnie od siebie Baxter i Harrogate zażywali swoją własną urynę, i napisali liczne broszury na ten temat, które można potraktować poważnie. Baxter, który dożył sędziwego wieku, oświadczył, że leczył u siebie rakowatą narośl pijąc własną, czystą urynę i stosując ją w formie kompresów. Przyznał także, że tymi samymi środkami wyleczył się także z innych dolegliwości. Twierdzi on, że uryna jest najlepszym antyseptykiem jaki istnieje, a dokonawszy tego odkrycia ustanowił codzienny obyczaj picia trzech pełnych kubków w ramach profilaktyki przeciw chorobom. Stosował ją na oczy jako płyn wzmacniający i używał po goleniu na cerę. Był także zwolennikiem jej zewnętrznego stosowania na rany, obrzęki, czyraki itp. Twierdził, że jako środek na przeczyszczenie jest nieprześcigniona". (patrz „Doctors, Disease and Health by Cyril Scott)
Mogę ręczyć za prawdziwość tego oświadczenia, jako że pan Baxter przez pewien czas był moim pacjentem. Ale o czym nie wspomniano powyżej to to, że podczas kuracji odżywiał się tylko uryną i wodą. Taki post, jak czytelnik później sam zobaczy, jest podstawowym składnikiem kuracji — w każdym razie w poważnych stanach chorobowych. W kilku wiejskich okręgach stosowanie krowiej uryny na czyraki było zalecane przez lekarzy. Można przytoczyć przykład mężczyzny, który miał liczne bolesne czyraki pod ramieniem.“(2)